အမ်ားအက်ဳးိ၊ ရြက္သည္ပုိးက။ ခႏုိးခနဲ႔၊ ဆုိကဲ့ရဲ႕လည္း။ မဖဲ့ မေစာင္း၊ ကုိယ့္လမ္းေၾကာင္းကုိ၊ စိတ္ေကာင္းႏွင့္ယွဥ္ ေရွးရွဳႏွင္ေလာ။ ။ (ေရႊက်င္သာသနာပုိင္ ေရြဟသၤာ ဆရာေတာ္)
မဂၤလာပါခင္ဗ်ာ..... အခုလို ကၽြန္ေတာ့္ ဘေလာ့ကိုလာလည္တဲ့အတြက္ ေက်းဇူးအထူးတင္ရွိပါတယ္.... ေနာက္လည္းလာခဲ့ဖို႔ဖိတ္ေခၚပါတယ္....မိတ္ေဆြမ်ားက်န္မာရႊင္လန္းၾကပါေစ..... လို႔ဆုမြန္ေကာင္းေတာင္းလိုက္ပါတယ္...........မဂၤလာအေပါင္းနဲ႔ျပည္၀ၾကပါေစ...
Showing posts with label ဘာသာေရး. Show all posts
Showing posts with label ဘာသာေရး. Show all posts

Friday, August 29, 2014

ဘ၀သစ္ အဖန္တလဲလဲ ေမြးဖြား ျဖစ္ျခင္း အယူအဆ

ဘ၀သစ္ အဖန္တလဲလဲ ေမြးဖြား ျဖစ္ျခင္း အယူအဆ
ဘ၀သစ္ အဖန္တလဲလဲ ေမြးဖြား ျဖစ္ျခင္း အယူအဆ ဟာ အိႏၵိယမွာ ေပၚေပါက္ခဲ႕သမွ်ဘာသာတရားတိုင္း တစ္နည္း မဟုတ္ တစ္နည္း နဲ႕ လက္ခံထားၾကတဲ႕ အယူအဆျဖစ္တယ္။ ဒီ အယူအဆ က ဘယ္လို ဘယ္ပံု ေပါက္ဖြားလာ သလဲ ဆို တာ သုေတသီ ပညာရွင္ေတြ ျငင္းခုံ ေနၾကဆဲ ျဖစ္ေပမဲ႕ အလြန္ေရွးက်တဲ႕ ေ၀ဒ ေခတ္ကတည္း က ဒီ အယူအဆ ရွိခဲ႕ၿပီလို႔ေတာ႕ ခန္႔မွန္းၾကပါတယ္။

ေ၀ဒေခတ္ ဘာသာေရး က ဘုရားအမ်ားကိုးကြယ္တဲ႕၀ါဒ (Polytheism) ျဖစ္တယ္။ သဘာ၀ေလာကႀကီး တစ္ခုလံုး လႈပ္ရွားသက္၀င္ေနတဲ႕စြမ္းအားေတြ ေနာက္ကြယ္ မွာ ဆိုင္ရာ နတ္ေဒ၀တာ အသီးသီး ရွိမယ္လို႔ယံုၾကည္ၾကတယ္။ လက္ရွိဘ၀ ရဲ႕ လိုအပ္ခ်က္ေတြ အတြက္ နတ္ေဒ၀တာ ေတြ ကို တိုင္တည္ၿပီး မ စ ဖို႕ အတြက္ ပူေဇာ္ပသၾကရာက ေန ယာဇ္ပူေဇာ္မႈ အေလ႕အထ ေပၚေပါက္လာခဲ႕တယ္။ နတ္ေဒ၀တာ ေတြ ဘုန္းေတာ္ဖြဲ႕တဲ႕ ဓမၼေတး ေတြ ေရးစပ္သီကုံးၿပီး ရြတ္ဆိုပူေဇာ္ၾကတယ္။ ပူေဇာ္မႈ ရဲ႕ အက်ိဳး က ဒီဘ၀တင္မဟုတ္ပဲ တမလြန္ဘ၀ မွာ လဲ သဂၢဘံုနန္း ကို ေရာက္ရွိခံစား ရမယ္ ဆိုတဲ႕ ယံုၾကည္မႈေတြ ျဖစ္ေပၚလာခဲ႕တယ္။

ေ၀ဒေခတ္ ေႏွာင္းပိုင္း ဥပနိသ်ဒ္က်မ္း ေတြ ေပၚေပါက္လာေတာ႕ ေသၿပီးေနာက္ တစ္ဘ၀ ျဖစ္မယ္ ဆိုတာထက္ ဘ၀ ဆိုတာ သစၥာတရား ကို မသိမခ်င္း အဖန္တလဲလဲ ေမြးဖြားလိုက္ ေသဆံုးလိုက္ နဲ႕ တရစပ္ခ်ားရဟတ္လို လည္ေနတဲ႕ ဘ၀သံသရာျဖစ္စဥ္ အျဖစ္ရႈျမင္လာၾကတယ္။ ဘ၀သံသရာျဖစ္စဥ္ ရဲ႕ ဆင္းရဲျခင္းေတြ ကို လဲ ေၾကာက္ရြံ႕လို႕ သံသရာ အဆံုးသတ္မႈ ကို ရွာေဖြလာၾကတယ္။ ေတာရေဆာက္တည္တဲ႕ အရညက ရေသ႕သူေတာ္စင္ေတြ ေ၀ဒ ကို မယံုၾကည္ပဲ တပ အက်င္႔ အားထုတ္တဲ႕ သမဏ သူေတာ္စဥ္ ေတြ ေပၚေပါက္လာခဲ႕ ၾကတယ္။

ဒီအထဲ မွာ ေတာ႔ ဂ်ိန္း သမဏ (နိဂ႑) ေတြ က အထင္ရွားဆံုး ျဖစ္လာပါတယ္။ ဂ်ိန္းေတြ ရဲ႕ အျမင္ အရ သတၱ၀ါေတြ ဘ၀ သံသရာလည္ေန ရတာ ဟာ ကံရုပ္ေတြ ေၾကာင္႔ ျဖစ္တယ္။ မိမိ တို႕ ျပဳသမွ် ကာယ ၀စီ မေနာ ကံတရားေတြ က ျပဳသူရဲ႕ ဇီ၀အတၱ မွာ လာေရာက္တြယ္ကပ္ေနတယ္။ ဒီ ကံ ေတြ မကုန္မခ်င္း ဇီ၀အတၱ ဟာ ကံပစ္ခ် ရာ ဘ၀ေတြ ကို ေရာက္ရွိက်င္လည္ၿပီး ဆင္းရဲ ဒုကၡေတြ ကို ခံစားေနရတယ္။ မိမိကိုယ္ကို ပင္ပန္းေစတဲ႕ တပ (အတၱကိလမထာႏုေယာဂ အက်င္႔) ကို အားထုတ္ ရင္ ဒီ စုေဆာင္းလာတဲ႕ ကံေတြ ဟာ တစ္ျဖည္းျဖည္း အားနည္းလာၿပီး ေနာက္ဆံုးမွာ ဇီ၀အတၱ ဟာ ကံ ရုပ္ ဟူသမွ် က ေန သန္႔စင္ သြားတယ္။ အတၱ ဟာ အတၱမဟုတ္တဲ႔ အနတၱသေဘာတရားေတြ နဲ႕ တသီးတျခား  စီျဖစ္သြားတဲ႔ အခါမွာ အတၱရဲ႕ လြတ္ေျမာက္မႈ (ေက၀လ) ကို ရရွိတယ္ လို႔ ဂ်ိန္းေတြ က ယံုၾကည္တယ္။


ဗုဒၶ၀ါဒ အျမင္ ေပၚထြန္းျခင္း
ဗုဒၶရွင္ေတာ္ ပြင္႔ထြန္းေတာ္မူလာ ရာမွာ ေလ႕လာၾကည္႔ရင္ ဗုဒၶ မျဖစ္ခင္ က သမဏ ျဖစ္ခဲ႕တယ္။ ဥပနိသ်ဒ္လာ ေလာကီ သမာပတ္က်င္႔စဥ္ေတြ ဂ်ိန္း တပ က်င္႔စဥ္ေတြ ကို အားထုတ္ခဲ႕ဖူးတယ္။ အဲဒီေခတ္ကာလ မွာ ရွိေနတဲ႕ ဘ၀သစ္ အဖန္ တလဲလဲ ေမြးဖြား ျဖစ္ျခင္း အယူအဆ ကို လက္ခံ ခဲ႔တယ္ဆိုတာ ေတြ႕ ရပါတယ္။ ဒါေပမဲ႕ ဗုဒၶ ဟာ အိႏိၵယ ဘာသာေရး အေတြးအျမင္ သမိုင္း မွာ အလြန္ႀကီးမားတဲ႕ ပါဒိုင္းအေရြ႕ ကို ျဖစ္ေစခဲ႕တယ္။
 ဗုဒၶ ေရွ႕ က ဘာသာေရးေတြ အားလံုး က ေလာက ျဖစ္စဥ္ ကို ရွင္းျပ ရာမွာ ခိုင္မာတဲ႔ အႏွစ္သားအရွိတရား တစ္မ်ိဳးမ်ိဳး ကို အေျခခံ အျဖစ္ထားၿပီးေတာ႕ မွ တင္ျပခဲ႕ၾကတယ္။ ခိုင္မာတဲ႔ အႏွစ္သားအရွိတရား ဆိုတာ ပကတိရွိေနတဲ႔ အတၱ (ပရမတၱမ) ဖန္ဆင္းရွင္ ဘုရားသခင္ (ဣႆရေဒ၀) အသက္ဇီ၀ အတၱ တစ္မ်ိဳးမ်ိဳး ျဖစ္တယ္။ ကံစြမ္းအင္ ေတြ ဟာ ဒီ အတၱ မွာ ကပ္ၿငိေနသမွ် အတၱ ဟာ ဘ၀သစ္ အဖန္တလဲလဲ ေမြးဖြား ျဖစ္ျခင္း သေဘာ က ေန မလြတ္ႏိုင္ပဲ တ၀ဲ၀ဲလည္ ေနရတယ္ ဆိုတဲ႕ အျမင္ပါပဲ။
 ဗုဒၶရွင္ေတာ္ ကေတာ႕ ခိုင္မာတဲ႔ အႏွစ္သားအရွိတရား ကို လံုး၀ျငင္းပယ္ေတာ္မူခဲ႕တယ္။ ဘ၀သစ္ အဖန္တလဲလဲ ေမြးဖြား ျဖစ္ျခင္း သေဘာ ကို ရွင္းျပ ရာ မွာ အတၱ ဟာ မလိုအပ္တဲ႕ အရာ ျဖစ္တဲ႕ အျပင္ ဒီ အတၱ ရဲ႕ အရွိတရား ကို မွားယြင္းစြာ စြဲလန္းျခင္း (အတၱ၀ါဒုပါဒါန္-အတၱာႏုဒိ႒ိ) ဟာ ဘ၀သစ္ အဖန္တလဲလဲ ေမြးဖြား ျဖစ္ျခင္း ကို ျဖစ္ေစတဲ႕ လက္သည္တရားခံ ပဲ ျဖစ္တယ္ လို႔ ျမင္ခဲ႕ ပါတယ္။ ဒါ က တကယ္႔ ေတာ္လွန္တဲ႔ အျမင္ပဲ။ ေ၀ဒအျမင္ ဂ်ိန္းအျမင္ေတြ မွာ ဖူးဖူးမႈတ္ တန္ဖိုး ထားၿပီး လြတ္ေျမာက္ေအာင္ႀကိဳးပမ္းေနရတဲ႔ အရာ ဟာ ျပႆနာအားလံုးရဲ႕ မူလဇာစ္ျမစ္လို႕ ဗုဒၶရွင္ေတာ္ က လင္းျပတဲ႕ အတြက္ပါပဲ။

Saturday, August 16, 2014

သီတဂူဆရာေတာ္ ေဒါက္တာအရွင္ဉာဏိႆရ၏ ဗုဒၶဘာသာေပၚတြင္ ထားရွိသည္႕ကမာၻေက်ာ္ အျမင္။


သီတဂူဆရာေတာ္ ေဒါက္တာအရွင္ဉာဏိႆရ၏ ဗုဒၶဘာသာေပၚတြင္ ထားရွိသည္႕ကမာၻေက်ာ္ အျမင္ ။ 





အိႏိၵယလူမ်ိဳးတစ္ေယာက္က ဆရာေတာ္ကို အရွင္ဘုရား ဗုဒၶဘာသာကို( Religion ) ဘာသာ တရား လို႕ဆိုႏိုင္ပါသလားလို႕ ေမးပါတယ္။
ဆရာေတာ္က ‘‘ဗုဒၶဘာသာဟာ Religion မဟုတ္ဟု‘‘ ရဲဝံ႕ျပတ္သားစြာ ေျဖဆိုခဲ႕ပါတယ္။
‘‘ရီေလးဂ်င္းမဟုတ္ရင္ အရွင္ဘုရားကဘာလို႕ေျပာခ်င္တာလဲ‘‘
‘‘ဗုဒၶဘာသာဟာ က်င့္စဥ္တစ္မ်ိဳးပါ။‘‘
‘‘ Religion ကေတာ႕ က်င့္စဥ္မဟုတ္ဘူးလား‘‘
‘‘Religion ဆိုတဲ႕ ဘာသာတရားမွာ က်င့္စဥ္မပါဘူး။
ယံုႀကည္ၿခင္း၊ရွိခိုးၿခင္း ၊ ဆုေတာင္းခ်င္းတို႕ပဲရွိပါတယ္။
ယံုၾကည္မႈႏွင့္ဆုေတာင္မႈကိုပဓာန မထားပဲ အက်င္႕ကိုသာ ပဓာနထားတဲ႕ ဘာသာဟာ ဗုဒၶ ဘာ သာပါ။‘‘
ဒါဆိုရင္ ဗုဒၶဘာသာဟာ ိ (Philosophy) လို႕ဆိုရင္ ေကာရပါသလားလို႕ ဒကာကထပ္ေမးပါတယ္။
ဆရာတာ္က ‘‘မရပါဘူ။ ဒီလိုတစ္ဘက္သက္လည္းမေျပာႏိုင္ပါဘူး။
ဖီေလာဆိုဖီ ဆိုတာ အသိသက္သက္ပဲ ။ အက်င္႕စရဏမပါဘူး။‘‘
‘‘ဗုဒၶဘာသာဆိုတာ ယံုၾကည္မႈနဲ႕ အသိဉာဏ္ေပါင္းစပ္ၿပီး က်င္႕ရတဲ႕တရားပါ‘‘
ယံုၾကည္မႈနဲ႕ အသိဉာဏ္ေပါင္းစပ္ၿပီး က်င္႕ေတာ႕ မိမိႏွလံုးသားထဲက ယုတ္ညံတဲ႕ကိေလသာ ေတြ အကုန္ ရွင္းသြားတယ္။ အဲဒီလုိရွင္းသြားေတာ႕ ခ်မ္းသာသုခကို အမွန္တကယ္ရတာပါပဲ။‘‘
‘‘ မိမိရဲ႕ယုတ္ညံမႈေတြကို မိမိကိုယ္တိုင္ သန္႕ရွင္းေအာင္လုပ္ရပါတယ္။ မိမိစိတ္ဓါတ္ရဲ႕ တိုးတက္ ဖြ႕ံၿဖိဳးမႈကို မိမိကိုယ္တိုင္ ႀကိဳးစားယူရတယ္။
အလြန္တန္ဖိုး ထက္ျမတ္တဲ႕ စိတ္၊ေစတသိတ္တို႕ကို အသံုခ်က်င္႕ရတာဟာ ဗုဒၶဘာသာပါပဲ‘‘ ဟု ဆရာ ေတာ္က မိန္႕ဆိုလိုက္ပါတယ္။
Credit : Min Thant Aung

Saturday, January 18, 2014

သဂၤဟတရား ေလးပါး

       သဂၤဟသည္ ပါဠိစကားျဖစ္သည္။ ခ်ီးေျမႇာက္ျခင္းဟူ၍ အနက္အဓိပၸါယ္ရသည္။ ခ်ီးေျမႇာက္ျခင္းဟူရာ၌ တပါးသူတို႔အား ခ်ီးေျမႇာက္ျခင္းကို ဆိုလိုသညိ။ ဤသဂၤဟတရား ထြန္းကားမွ ေလာကႀကီး သာယာျငိမ္းခ်မ္းသည္။ အေျခအေနအားေလ်ာ္စြာ သဂၤဟတရားတို႔ကို က်င့္သံုးေသာပုဂၢိဳလ္တို႔သည္ ႀကီးပြားခ်မ္းသာၾကသည္။ တဦးႏွင့္တဦး ဆက္ဆံၾကရာတြင္ ဤသဂၤဟတရားမ်ားသည္ အလြန္အေရးႀကီးေသာ တရားမ်ားျဖစ္ၾက၏။

ျမတ္စြာဘုရားရွင္၏ ေဟာၾကားေတာ္မူခ်က္ အရ သဂၤဟတရားေလးပါးရွိသည္။  ယင္းတို႔မွာ-
၁။ ေပးကမ္းေထာက္ပံ့ျခင္းျဖင့္ ခ်ီးေျမႇာက္ျခင္း (ဒါန)
၂။ ခ်စ္ဖြယ္စကား ေျပာဆိုျခင္းျဖင့္ ခ်ီးေျမႇာက္ျခင္း (ေပယ်၀စၥ)
၃။ သူ႔အက်ိဳးျပီးေျမာက္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္ေပးျခင္းျဖင့္ ခ်ီူးေျမႇာက္ျခင္း (အတၳစရိယာ)
၄။ ကိုယ္ႏွင့္ထပ္တူ ျပဳမူဆက္ဆံျခင္းအားျဖင့္ ခ်ီးေျမႇာက္ျခင္း (သမာနတၳတာ) တို႔ျဖစ္သည္။

       ဤေနရာ၌ ေပးကမ္းေထာက္ပံ႔ျခင္းျဖင့္ ခ်ီူေျမႇာက္ျခင္း ဆိုသည္မွာ-ပစၥည္းလက္ေဆာင္ေပး၍ ခ်ီးေျမႇာက္ျခင္းျဖစ္သည္။ ခ်စ္ဖြယ္စကား ေျပာဆိုျခင္းျဖင့္ ခ်ီးေျမႇာက္ျခင္း ဆိုသည္မွာ-လူအမ်ားႏွင့္ ဆက္ဆံေျပာဆိုရာတြင္ နား၀င္ခ်ိဳသာသည့္ အေခၚအေ၀ၚမ်ိဳး၊ အေျပာမ်ိဳးျဖင့္ ဆက္ဆံျခင္းျဖစ္သည္။ အေဖ အေမ အကိုအမ အေဒၚ ဦးႀကီးဦးေလး ညီမေလး ညီေလး ေမာင္ေလး စသည္ျဖင့္ေခၚ၍ ခင္မင္စြာ ေျပာဆိုဆက္ဆံျခင္းျဖစ္သည္။ သူ႔အက်ိဳးျပီးေျမာက္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္ေပးျခင္းျဖင့္ ခ်ီးေျမႇာက္ျခင္း ဆိုသည္မွာ-တပါးသူတို႔၌ သာမႈ နာမႈ ျပစ္မႈ စေသာ ကိစၥရပ္မ်ား ႀကံဳလာလွ်င္ လက္ေဆာင္ေပးပို႔ရံုျဖင့္ မျပီးေသး၊ ခ်စ္ဖြယ္စကား ေျပာေန၍လည္း မျပီးေသး၊ ထိုကိစၥမ်ား ျပီးစီးေအာင္ ကူညီေဆာင္ရြက္ေပးျခင္းျဖင့္ ခ်ီးေျမႇာက္ရျခင္း ျဖစ္သည္။ ကိုယ္ႏွင့္ထပ္တူ ျပဳမူဆက္ဆံျခင္းအားျဖင့္ ခ်ီးေျမႇာက္ျခင္း ဆိုသည္မွာ-အမ်ိဳး ဥစၥာ ရာထူး ဂုဏ္သိန္အားျဖင့္ မိမိႏွင့္မညီမွ်ေသာ္လည္း တန္းတူထား၍ ေပါင္းသင္း ဆက္ဆံရျခင္း ျဖစ္သည္။

        ဘုရားရွင္က-ဤသဂၤဟတရား ေလးမ်ိဳးတို႔သည္ သြားေနေသာ ရထား (လွည္း) ကို ဘီးထြက္မသြားေအာင္ ၀င္ရိုးအစြန္း၌ တပ္ထားေသာ နားေစာင့္က ခ်ီးေျမႇာက္ေထာက္ပံ့ထားသကဲ့သို႔ လူ႔ေလာကကို ခ်ီးေျမႇာက္ထားေသာ တရားတို႔မည္ကုန္၏။ မိခင္အရင္းပင္ျဖစ္ေစကာမူ သားသမီးတို႔အေပၚ၌ သဂၤဟတရားေလးပါး ပ်က္ကြက္လွ်င္ သားသမီးတို႔၏ ျမတ္ႏိုးျခင္း၊ ပူေဇာ္ျခင္းကို မခံရေပ။ ဖခင္လည္း ထို႔အတူပင္ သဂၤတရားေလးပါး ပ်က္ကြက္လွ်င္ သားသမီး၏ ျမတ္ႏိုးျခင္း၊ ပူေဇာ္ျခင္းကို မခံရေပ။ ပညာရွိတို႔သည္ထိုသဂၤဟတရားတို႔ကိုေကာင္းစြာဆင္ျခင္ကုန္ေသာေၾကာင့္ ျမင့္ျမတ္ျခင္းသို႔ ေရာက္ၾကကုန္၏။ ထိုပညာရွိတို႔ကား ခ်ီးမြမ္းထိုက္ေသာ ပုဂၢိဳလ္မ်ား ျဖစ္၏-ဟူ၍ ဆိုဆံုးမထားေပသည္။

ထို႔ေၾကာင့္ ကၽြႏ္ုပ္တို႔အားလံုး လူငယ္ လူရြယ္ လူႀကီးမေရြး၊ အမ်ိဳး ဘာသာမေရြး၊ သဂၤဟတရားေလးပါးကို လိုက္နာက်င့္သံုးျခင္းျဖင့္မိမိတို႔ဘ၀ႏွင့္ ေလာကႀကီး ျငိမ္းခ်မ္းသာယာေအာင္ ျပဳလုပ္ေဆာင္ရြက္သင့္ၾကေပသည္။

( ျမတ္မဂၤလာ ၂၀၀၂-ခု ဇန္န၀ါရီလ )

Thursday, August 2, 2012

ဗုဒၶ၀င္ အက်ဥ္းခ်ဳပ္ေဆာင္ပုဒ္

                                   ေဂါတမျမတ္စြာဘုရား၏ဗုဒၶ၀င္အက်ဥ္းခ်ဳပ္ေဆာင္ပုဒ္

 

 

မ, သိ, ၾက, လတ္၊ ေတြး, ဆ, အပ္၊ ေန႔ျမတ္ ခုႏွစ္ေထြ။
သန္, ဖြား, ေတာ, ပြင့္၊ စက္, စု, သင့္ ရွင္ပင္႔ သာကိေဆြ။

ရွင္းလင္းခ်က္

၁။ - ၾကာသပေတးေန႔တြင္
သန္ - ပဋိသေႏၶ ေနေတာ္မူပါသည္။

၂။ သိ - ေသာၾကာေန႔တြင္
ဖြား - ဖြားျမင္ေတာ္မူပါသည္။

၃။ ၾက - တနလၤာေန႔တြင္
ေတာ - ေတာထြက္ေတာ္မူပါသည္။

၄။ လတ္ - ဗုဒၶဟူးေန႔တြင္
ပြင့္ - ဘုရားပြင္႔ေတာ္မူပါသည္။

၅။ ေတြး - စေနေန႔တြင္
စက္ - ဓမၼစၾကာတရား ေဟာေတာ္မူပါသည္။

၆။ - အဂၤါေန႔တြင္
စု - စုတိ ပရိနိဗၺာန္ စံေတာ္မူပါသည္။

၇။ အပ္ - တနဂၤေႏြေန႔တြင္
သင့္ - ေတေဇာဓာတ္ (မီးသင့္) ေလာင္ေတာ္မူပါသည္။

သမထႏွင့္၀ိပႆနာ ျခားနားပံု

                                                         သမထႏွင့္၀ိပႆနာ
 
သမထတရား သမာဓိက်င့္စဥ္ဆုိတာ  သာသနာပမွာလည္းရွိတယ္၊ျမတ္စြာဘုရားမပြင့္ခင္ကတည္းက ေျမလွ်ဳိးမုိးပ်ံႏုိင္တဲ့
စ်ာန္ အဘိညာဥ္ရတဲ့ရေသ့ေတြရွိခဲ့ဘူးတယ္၊သမထဆုိတာ သာသနာျပင္ပမွာလည္းေတြ ့ႏုိင္တယ္။
၀ိပႆနာတရား ပညာက်င့္စဥ္ဆုိတာ သာသနာတြင္းတရားအစစ္ျဖစ္တယ္၊ျမတ္စြာဘုရားပြင့္မွသာ သိႏုိင္ က်င့္ႏုိင္တဲ့
တရားအစစ္ျဖစ္တယ္၊သာသနာပမွာ ဆရာ မရွိတဲ့အတြက္ ၀ိပႆနာဥာဏ္ကုိ ဘယ္သူမွ မရႏုိင္ဘူး။
့သမထတရားကုိ အျမင့္ဆုံး လမ္းဆုံး က်င့္ႏုိင္တဲ့သူေတာင္မွ သံသရာက မလြတ္ႏုိင္ဘူး ၊သံသရာထဲမွာ က်င္လည္ေနရဦးမွာ၊
၀ိပႆနာတရားကုိ အျမင့္ဆုံး လမ္းဆုံး က်င့္ႏုိင္တဲ့သူေတြကေတာ့ သံသရာကလြတ္ေျမာက္ျပီး နိဗၺာန္ကုိ ေရာက္ႏုိင္တယ္၊
ဒါေၾကာင့္ သာသနာနဲ ့ၾကဳံေတြ ့ေနရတဲ့ အခ်ိန္ကေလးမွာ ၀ိပႆနာတရားကုိ အထူးၾကဳိးစားအားထုတ္သင့္ပါတယ္။
သမထက်င့္စဥ္ဆုိတာ မိမိစိတ္ကေလးက ကမၼ႒ာန္းအာရုံတစ္ခုကုိ စူးစုိက္ျပီး ရႈမွတ္ရတဲ့သေဘာ၊အာရုံကုိ ဦးစားေပးတယ္။
၀ိပႆနာက်င့္စဥ္ဆုိတာ မိမိစိတ္ကေလးက ေပၚလာတဲ့ အာရုံတုိင္းကုိ သိေနရတဲ့သေဘာ၊ လကၡဏာ ၃-ပါးကုိျမင္ေအာင္
ရႈမွတ္ရတာျဖစ္တယ္။အာရုံေတြကမိမိစိတ္ကုိ မလႊမ္းမုိးႏုိင္ဘူး၊ သမထကေတာ့ အာရုံေတြရဲ ့လႊမ္းမုိးမႈကုိ ခံရတဲ့တရား
အဲဒီလုိ ကဲြျပားပါတယ္။

သမထႏွင့္၀ိပႆနာ ကိုေကာင္းစြာကြဲဲျပားႏုိင္ၾကပါေစ...

ေ၀လင္းေက်ာ္
 

၀ိပႆနာဆုိင္ရာ မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး၏ ၾသ၀ါဒကထာမ်ား

မိုးကုတ္ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး၏ ၾသ၀ါဒကထာမ်ား
၁။ သစၥာေလးပါးဆိုတာ သမုဒယသစၥာ၊ ဒုကၡသစၥာ၊ မဂၢသစၥာ၊ နိေရာဓသစၥာ။
၂။ ရခဲတဲ့ ဘ၀ေလးမွာ အလကား အခ်ိန္ေတြ မၿဖဳန္းပါနဲ႔။
၃။ နားကတရားနာပါ၊ ဥာဏ္က ခႏၶာလွည္႔ပါ။
၄။ တရားနာတာသည္ မိမိအေရး၊ တရားအားထုတ္တာသည္ မိမိအေရး။
၅။ နားၾကီးၾကီးနဲ႔ တရားနာပါ။
၆။ ၀ိပႆနာ အားထုတ္တဲ့အခါမွာ ကိေလသာ ၾကားမခိုေစနဲ႔။
၇။ ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ ဆိုတာ စာထဲမွာ ရွိတာ မဟုတ္ဘူး။ မိမိခႏၶာထဲမွာ ရွိတဲ႔တရား။
၈။ မိမိ ခႏၶာထဲမွာ ရွိတဲ့ ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ ကို မိမိဥာဏ္နဲ႔ ရွင္းေအာင္ လုပ္ပါ။
၉။ စာ ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ သိတာသည္ သညာသိ၊ ခႏၶာ ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ သိတာသည္ ပညာသိ။
၁၀။ ေရွ႔အေသကို ေနာက္အေနနဲ႔ ရွဳတာ ၀ိပႆနာ။
၁၁။ သညာသိနဲ႔ နိဗၺာန္ မေရာက္ႏိုင္ပါ၊ ပညာသိမွ နိဗၺာန္ ေရာက္မည္။
၁၂။ ေရွ႔ေနာက္ ခြဲတတ္ပါေစ၊ မိမိအေရးက ေရွ႔ထား၊ သားေရး သမီးေရး စီးပြားေရးက ေနာက္ထား။
၁၃။ ဘ၀ကူးေကာင္းေအာင္ မလုပ္ပါနဲ့၊ ဘ၀ခ်ဳပ္ၿငိမ္း ရုပ္သိမ္းေအာင္ လုပ္ပါ။
၁၄။ ဒါနက သံသရာ ရွည္တာလား၊ ဒါနေနာက္က အသိမလိုက္လို႔ သံသရာရွည္တာလား။
၁၅။ ဒါနေနာက္က အသိမလိုက္လို႔ သံသရာရွည္တာပါ။
၁၆။ သစၥာသိလွ်င္ ခႏၶာေရာင္းလွဴပါ။ သစၥာမသိလွ်င္ သစၥာသိေအာင္ အရင္လုပ္ပါအံုး။
၁၇။ အိုရာက နာရာမေရာက္ခင္ ၀ိပႆနာ လုပ္ပါ။
၁၈။ အရွိနဲ႔ အသိ ကိုက္ေအာင္လုပ္တာ ၀ိပႆနာ။
၁၉။ ေရွ႔စိတ္ကို ေနာက္စိတ္နဲ႔ ရွဳတာ ၀ိပႆနာ။
၂၀။ ေရွ႔နာမ္ကို ေနာက္ဥာဏ္နဲ႔ ရွဳတာ ၀ိပႆနာ။
၂၁။ ၀ိပႆနာ အားမထုတ္ပဲနဲ႔ ေန႔ေရႊ႔ ရက္ေရႊ႔ ေရႊ႔ေနတာသည္ ဥာဏ္ကမဦးဘဲ အေသကဦးသြားရင္ ကိုယ္႔အတြက္ နာမယ္။
၂၂။ အေသက ၿဖစ္ပ်က္ အရွင္က မဂ္၊ အပ်က္နဲ႔ မဂ္နဲ႔ ကိုက္ေအာင္ ရွဳတာ ၀ိပႆနာ။
၂၃။ ေရွ႔ကၿဖစ္ပ်က္ ေနာက္ကမဂ္နဲ႔ ကိုက္ေအာင္ရွဳတာ ၀ိပႆနာ။
၂၄။ အေသကို အရွင္က ၾကည္႔ေနတာ ၀ိပႆနာ ၿဖစ္သည္။
၂၅။ အေသက ၿဖစ္ပ်က္ အရွင္ကမဂ္ အပ်က္နဲ႔ မဂ္ ကိုက္ေအာင္ ၾကည္႔တာ ၀ိပႆနာ။
၂၆။ သူမ်ားစိတ္ အကဲမခတ္ႏွင့္၊ မွားေသာ္ရွိ မွန္ေသာ္ရွိ၊ ကိုယ္႔စိတ္ကိုယ္ အကဲခတ္တာမွ အမွန္ရမည္။
၂၇။ အလုပ္ၾကည္႔ခ်င္ရင္ ခႏၶာၾကည္႔၊ အလုပ္စဥ္ၾကည္႔ခ်င္ရင္ မွတ္တမ္းၾကည္႔။
၂၈။ ကိုယ္႔စိတ္ၿဖစ္တာ ကိုယ္မသိတာ အရုပ္အဆိုးဆံုး။
၂၉။ ကိုယ္႔စိတ္ၿဖစ္တာ ကိုယ္အကဲခတ္ႏိုင္မွ ၀ိပႆနာ။
၃၀။ ခႏၶာကိုယ္ဟာ ေမြးကတည္းက အေသဘက္ကို ေၿပးေနတယ္။
၃၁။ ဘယ္ေဗဒင္မွ မယံုၾကနဲ႔၊ ခႏၶာ သူ႔လမ္းသူ ေၿပးေနေတာ႔ မေန႔ကထက္ ယေန႔ ေသဘို႔ တစ္ရက္နီးသြားၿပီ ဆိုတာသာ ယံုလိုက္ပါ။
၃၂။ ခႏၶာ၏ ၀တၱရားက အေသရွာတာ၊ ဥာဏ္၏၀တၱရားက အေသေရွာင္တာ။
၃၃။ ခႏၶာက အေၿပးသြားေနေတာ႔ အေသကဦး၍ ဥာဏ္က ေနာက္က် သြားလိမ္႔မယ္။
၃၄။ အေၿပးမရပ္တဲ႔ ခႏၶာကိုယ္ သုႆာန္မေရာက္ခင္ မဂၢင္အလုပ္ ၿမန္ၿမန္ လုပ္ပါ။
၃၅။ အသက္တမ္း ခပ္တိုတိုေေလးမွာ ခပ္ခိုခိုလုပ္ေနမယ္ဆိုရင္ အေသေစာသြားလွ်င္ ကိုယ္က်ိဳးနည္းလိမ္႔မယ္။
၃၆။ သာသနာနဲ႔ၾကံဳမွ သစၥာေလးပါး ထြက္ေၿမာက္ေရးတရား ေပၚတယ္။
၃၇။ ကိစၥဟူသ၍သည္ မဂ္တား ဖိုလ္တားလို႔ မွတ္ပါ။
၃၈။ ဒကာ ဒကာမေတြဟာ တဏွာ (ေလာဘ) ခိုင္းရာကို က်ြန္သေဘာက္ ပီပီ လုပ္ေနၾကတယ္။
၃၉။ တဏွာကို အေဖာ္မလုပ္နဲ႔၊ ဥာဏ္ကို အေဖာ္လုပ္ပါ။
၄၀။ အလကားေနသ၍ အအားေနသ၍ အမွားေနၿခင္းသာလို႔ မွတ္ပါ။
၄၁။ ေဆြႏွင္႔ မ်ိဳးႏွင္႔ ပစၥည္းဥစၥာေတြႏွင္႔ မသိၿပံဳးၿပံဳးေနသေလာက္ ေသခါနီးမွာမ်က္ရည္က်ရပါလိမ္႔မယ္။
၄၂။ ကိုယ္႔ကိုကိုယ္ သနားရင္ ၀ိပႆနာ လုပ္ၾက၊ ကိုယ္႔ကိုကိုယ္ မသနားရင္ သားေရး သမီးေရး စီးပြားေရး လုပ္ၾက။
၄၃။ အသက္ၾကီး ေလေလ ကံမြဲ ဥာဏ္မြဲေလေလမွတ္၊ ကံမြဲတာ အေရးမၾကီး၊ ဥာဏ္မြဲရင္ နိဗၺာန္ မေရာက္။
၄၄။ ကံကို ဥာဏ္ကၿဖတ္မွ နိဗၺာန္ရမွာ၊ ဥာဏ္မပါရင္ ကံက ခ်ယ္လွယ္သြားလိမ္႔မယ္။
၄၅။ နိဗၺာန္သည္ ကံ၏အက်ိဳးမဟုတ္၊ ဥာဏ္၏အက်ိဳးၿဖစ္တယ္။
၄၆။ လူေၿပာ သူေၿပာေတြကို မယံုနဲ႔၊ မိမိခႏၶာက ေၿပာတာကိုသာ ယံုၾကည္။
၄၇။ ခႏၶာၾကီးရဲ႔ စြမ္းရည္သတၱိ ပင္ကိုယ္သေဘာက ၿဖစ္မွဳ ပ်က္မွဳဘဲရွိတယ္။
၄၈။ ၀ိပႆနာဆိုတာ ခႏၶာ မလိုခ်င္ေအာင္ လုပ္တာ။
၄၉။ ဒါနနဲ႔သီလသည္ ကိေလသာေရာဂါ သက္သာရံုရမယ္။ ၀ိပႆနာ အလုပ္ပါ လုပ္မွသာ ေရာဂါ ေပ်ာက္မယ္။
၅၀။ အလုပ္တရားဆိုတာ ခႏၶာအရွိနဲ႔ ဥာဏ္အသိ ကိုက္ေအာင္လုပ္ပါ။
၅၁။ ခႏၶာနဲ႔ ငါန႔ဲ မေရာပါနဲ႔။
၅၂။ တရားနာတယ္ဆိုတာ ဒီအခ်ိန္မွာ မတရားအလုပ္ မလုပ္တဲ႔ အခ်ိန္ပဲ။
၅၃။ ၾကားတဲ႔တရားနဲ႔ သိတဲ႔တရား ႏွစ္ခုထပ္ရင္ ေသာတာပန္ တည္ႏိုင္တယ္။
၅၄။ ယခုအခ်ိန္ဟာ အားလံုး အဖက္ဖက္မွ ၾကံဳၿပီး က်ြတ္တန္း၀င္ရမဲ႔ အခ်ိန္ဘဲလို႔ ဆံုးၿဖတ္ခ်က္ခ်ၿပီး အလုပ္သာလုပ္ပါ။
၅၅။ ယခုအဖက္ဖက္မွ ၾကံဳဆံုတဲ႔ ကာလကေလးသည္ အိုေဘး၊ နာေဘး၊ ေသေဘးေတြကို တားႏိုင္တဲ႔ကာလ၊ ဒီအဘိုးတန္မွတဲ႔ ကာလေလးကို သားေရး သမီးေရး စီးပြားေရးေတြနဲ႔ခ်ည္း အခ်ိန္မကုန္လြန္ပါေစႏွင္႔။
၅၆။ တဏွာ (ေလာဘ) ခိုင္းတိုင္း လုပ္တာသည္ အရွက္မရွိလို႔။
၅၇။ တဏွာ (ေလာဘ)ခိုင္းတိုင္း လုပ္လို႔ ေသလွ်င္ အပါယ္ေလးပါး ေရာက္မယ္ ဆိုတာလဲေၾကာက္။
၅၈။ အ၀ိဇၨာ တဏွာ ကိန္းလာရင္ ဟိရိၾသတၱပၸ (အရွက္ အေၾကာက္) မရွိေတာ႔ဘူး။
၅၉။ သားေရး သမီးေရး အတြက္သာ ဂရုစိုက္လုပ္ေနရင္ အခ်ိန္အလြဲသံုးစားလုပ္တာဘဲ၊ လူမိုက္အခ်ိန္ဘဲ ဆိုတာ မွတ္လိုက္။
၆၀။ သစၥာတရားကို နာ၊ ဥာာဏ္က ခႏၶာကိုလွည္႔၊ ပစၥဳပၸန္ခႏၶာ ေနာက္က ၀ိပႆနာ ဥာဏ္မလိုက္ရင္ ဒုကၡသစၥာ လိုက္မွာဘဲ။
၆၁။ ခႏၶာကေလာင္စာ (ထင္း)၊ ဇရာ မရဏက (မီး)၊ သံသရာတေလ်ွာက္လံုးမွာ ဘယ္ခႏၶာရရ ေလာင္စာႏွင္႔မီးတြဲေနတာပဲ ရွိတယ္။
၆၂။ ေလာင္စာသိမ္းၿပီး မီးၿငိမ္းတာသည္ နိဗၺာန္။
၆၃။ ေလာင္စာသိမ္းၿပီး မီးၿငိမ္းတဲ႔ အလုပ္သည္ မဂၢင္ အလုပ္ပဲ။
၆၄။ ဒုကၡသစၥာကို ပိုင္းၿခားသိတာလဲ မဂ္ပဲ၊ သမုဒယသစၥာ သတ္တာလဲ မဂ္ပဲ၊ နိေရာဓ သစၥာ ေရာက္ေအာင္လဲ မဂ္ပဲ၊ ဒါေၾကာင္႔ မဂ္သည္ သံုးကိစၥ ရြက္ေဆာင္တယ္။
၆၅။ အာရုဏ္တက္တာသည္ ေနထြက္ဖို႔ ေရွ႔ေၿပး၊ ၀ိပႆနာမဂ္သည္ ေလာကုတၱရာမဂ္၏ ေရွ႔ေၿပး။
၆၆။ ဒါနက သံသရာမလည္၊ အသိမလိုက္လို႔ သံသရာ လည္တာမွတ္ပါ၊ သစၥာ သိၿပီးလွဴရင္ ခႏၶာကိုယ္ေရာင္းလွဴပါ။

၀ိပႆနာ ႐ွုမွတ္ရင္း သစၥာေလးပါး ကိုသိ၍ လ်င္ျမန္စြာ သံသရာစက္၀န္းမွလြတ္ေျမာက္ႏုိင္ၾကပါေစ...

ေ၀လင္းေက်ာ္

Friday, May 25, 2012

ဆရာေတာ္ၾကီးမ်ား၏ဆုံးမစာမ်ား

ပန္းန႔ံထက္ သီလနံ႔က ပုိေမႊး
            အပၸမေတၱ  အယံ ဂေႏၶာ၊  ယြာယံ  တဂရစႏၵနံ။
          ေယာ စ  သီလ၀တံ ဂေႏၶာ၊ ၀ါတိ  ေဒေ၀သု  ဥတၱေမာ။

                                                                              
(ဓမၼပဒပါဠိေတာ္)
      ေတာင္ဇလပ္ပန္း စႏၵကူးပန္းတုိ႔၏အနံ႔သည္ အနည္းငယ္မွ်သာ ေမႊး၏။ သီလရွိသူတုိ႔၏ သတင္းအနံ႔
သည္  ထူးကဲ လြန္ျမတ္သည္ျဖစ္၍ နတ္ျပည္ ျဗဟၼျပည္အထိ  ပ်ံ႕ႏွံ႔ ႀကဳိင္လွဳိင္၏။

      Faint is the fragrance of tagara and sandal, but excellent is the Fragrance of the virtuous,
wafting even amongst the gods
***************************
မွန္ထဲမွာ ကုိယ့္အမူအရာအတုိင္းေပၚသလုိ ကုိယ္ျပဳသမွ် ကုိယ့္မွာေပၚလိမ့္မည္
(စူဠကမၼ၀ိဘဂၤသုတ္မွ အႏွစ္ခ်ဳပ္)
  ၁။ သူမ်ားအသက္၊ သတ္သည့္တြက္၊ အသက္ကုိယ့္မွာတုိ။
   ၂။ မသတ္ေရွာင္ရွား၊ ထုိသူမ်ား၊ ရွည္လွ်ားအသက္ကို။
  ၃။ ႏွိပ္စက္ကလူ၊ ညွဥ္းဆဲသူ၊ ေျပာထူေရာဂါဆုိ။
  ၄။ သနားစိတ္သြင္း၊ မႏွိမ္နင္း၊ ကင္းရွင္းေရာဂါကို။
  ၅။ ထန္ျပင္းေဒါသ၊ ႀကီးတတ္က၊ အလွပ်က္မည္ဆုိ။
  ၆။ ေဒါသကင္းစင္၊ ေမတၱာယွဥ္၊ ၾကည္လင္လွသကို။
  ၇။ မနာလုိျပန္၊ ဣႆာထန္၊ ၿခံရံကင္းမည္ဆုိ။
   ၈။ ဣႆာမထား၊ ၀မ္းေျမာက္ျငား၊ ေပါမ်ားၿခံရံကို။
  ၉။ မလွဴမဒါန္း၊ မေပးကမ္း၊ ေျခာက္ခန္းဥစၥာဆုိ။
၁၀။ စြန္႔ႀကဲေလတုံ၊ ျပဳပါကုန္၊ ကုံလုံၾကြယ္၀လုိ။
၁၁။ မာန္မာနၾကြယ္၊ ထုိသူ၀ယ္၊ မ်ဳိးႏြယ္ညံ့မည္ဆုိ။
၁၂။ ထုိက္သူရုိက်ဳိး၊ မာန္ကိုခ်ဳိး၊ အမ်ဳိးျမတ္သကို။
၁၃။ သိဖြယ္ဟူသမွ်၊ မေမးက၊ ဖ်င္းအ ပညာဆုိ။
၁၄။ ၾကားျမင္မ်ားေအာင္၊ ေမးေလ့ေဆာင္၊ ခုေနာင္တတ္သိလုိ။
                             (မဟာဂႏၶာရုံဆရာေတာ္ အရွင္ဇနကာဘိ၀ံသ၏ ရတနဂုဏ္ရည္မွ)
***************************
သာသနာအတြက္ အသက္ပင္ဆုံးပါေစ
ဗုဒၶျမတ္စြာ  ေလ်ာင္းလ်ာတုန္းက၊  ေနာက္ဆုံးအထိ ပါရမီ။
လူနတ္မ်ားစြာ ခ်မ္းသာေရးမုိ႔၊  အသက္ေပး၍ ျဖည့္ခဲ့သည္။
ဗုဒၶျမတ္စြာ သာသနာအတြက္ေတာ့၊  ငါပါ အသက္ဆုံးေစမည္။
ေနာက္မဆုပ္ေပါင္ ခုလုိေတြးလုိ႔၊  ကုသုိလ္ေရးမုိ႔ ႀကဳိးစားမည္။
ဒုိ႔လည္း ႀကဳိးစားမည္၊  ဒုိ႔လည္း ႀကဳိးစားမည္။
(မဟာဂႏၶာရုံဆရာေတာ္ အရွင္ဇနကာဘိ၀ံသ)
***************************
   လူမုိက္ဆုိတာ မေကာင္းမႈကုိ ပ်ားရည္လုိထင္
(ပါဠိ)                  မဓူ၀  မညတိ  ဗာေလာ၊   ယာ၀  ပါပံ  န ပစၥတိ။
                         ယဒါ  စ  ပစၥတိ  ပါပံ၊   ဗာေလာ  ဒုကၡံ  နိဂစၦတိ။
(ျမန္မာ)    “ လူမုိက္သည္  မိမိ၏မေကာင္းမႈ အက်ဳိးမေပးခင္မွာ  မေကာင္းမႈကုိ ပ်ားရည္လုိ မွတ္ထင္၏။
               မေကာင္းမႈ အက်ဳိးေပးေသာအခါ  လူမုိက္သည္ ႀကီးစြာေသာ ဆင္းရဲဒုကၡကုိ ခံစားရ၏။”
                                                                            
      ျမတ္တ္ဗုဒၶ (ဓမၼပဒပါဠိေတာ္)
***************************
ကုိယ့္လမ္းကုိ ေလွ်ာက္
အမ်ားအက်ဳးိ၊ ရြက္သည္ပုိးက။   ခႏုိးခနဲ႔၊ ဆုိကဲ့ရဲ႕လည္း။
မဖဲ့ မေစာင္း၊ ကုိယ့္လမ္းေၾကာင္းကုိ၊   စိတ္ေကာင္းႏွင့္ယွဥ္ ေရွးရွဳႏွင္ေလာ။  ။
                (ေရႊက်င္သာသနာပုိင္ ေရြဟသၤာ ဆရာေတာ္)
***************************
လမ္းႏွင့္ေရစဥ္ မဂ္ေလးခြင္ သင့္တြင္အဆင္သင့္
၁။ ရန္သူ ၀ုိင္းထား၊ ထုိေယာက်ၤားကား၊ ေျပးသြားဘုိ႔ရာ၊ လမ္းေပါက္သာလွ်က္၊ ေျပးမထြက္၊
    လမ္းတြက္ မဟုတ္ေပ။
၂။ မစင္လူးလွ်င္၊ ေအးၾကည္လင္သည့္၊ ေရစင္ရွိလွ်က္၊ မေဆးရက္၊ ေရတြက္ မဟုတ္ေပ။
၃။ အနပၸကမ္း၊ ေဘးဘ်မ္းမ်ားစြာ၊ သံသရာမွ၊ ထြက္ရာလမ္းစ၊ သမထ ၀ိပႆနာ၊ ကိေလသာပင္၊
    သန္႔စင္ေလွ်ာ္ေဆး၊ ေရေအး ေလးမဂ္၊ ရွိပါလွ်က္ကို၊ ထြက္မေျပးလုိ၊ မေဆးလုိ၊ နင့္ကိုယ္ နင့္တြက္ေပ။
                                                                           
(မဟာ၀ိသုဒၶါရုံဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး)
***************************
ဘုရားရွင္ေက်းဇူးေတာ္
၁။ ဘုရားရွင္ေတာ္၊ မပြင့္ေပၚလွ်င္၊ လူေတာ္အမ်ား၊ စိတ္ေကာင္းထားလည္း၊
    ဤကား ကုသုိလ္၊ အကုသုိလ္ႏွင့္၊ ထုိထုိဘုံဘ၀၊ မသိၾက၊ မ်ားလွအျပစ္ေတြ။
၂။ ဘုရားရွင္ေတာ္၊ ပြင့္ထြန္းေပၚ၍၊ ေဟာေဖာ္ညႊန္ၾကား၊ ျမတ္တရားေၾကာင့္၊
    ဤကား ကုသုိလ္၊ အကုသုိလ္ႏွင့္၊ ထုိထုိဘုံဘ၀၊ သိၾကရ၊ မ်ားလွ ေက်းဇူးေပ။
၃။ ေက်းဇူးေတာ္ရွင္၊ ဘုရားရွင္ကို၊ ေန႔စဥ္ မျပတ္၊ ေက်းဇူးဆပ္ဘုိ႔၊ ပရိယတ္ႏွင့္၊
             ပဋိပတ္ႏွစ္ျဖာ၊ သာသနာကို၊ ေကာင္းစြာ ႀကဳိးကုတ္၊ လြန္အားထုတ္၊ အဟုတ္က်င့္ၾကေစ။
                                                                 (မဟာဂႏၶာရုံဆရာေတာ္ အရွင္ဇနကာဘိ၀ံသ)
***************************
ဓမၼသံေ၀ဂ လကၤာ
၁။ ငါတုိ႔ေနရာ ဤကမၻာ တဏွာအုပ္စုိးသည္။
၂။ တဏွာေစရာ မေနသာ ေဖြရွာဆက္ရမည္။
၃။ ရသည္႔ဥစၥာ ခ်စ္သူပါ စြန္႔ခြါသြားရမည္။
၄။ တကယ့္အေရး တကယ္ေဘး ဘယ္ေသြးဘယ္သား မကယ္ျပီ။
၅။ ငါႏွင့္႐ြယ္တူ ငါေအာက္လူ ၾကီးသူေသၾကမ်ားလွွျပီ။
၆။ ခဏမစဲ အုိစျမဲ ငါလဲ ေသဘက္နီးခဲ့ျပီ။
၇။ ဇရာမီးေတာင္ ကုိယ္တည္းေလာင္ ေသေအာင္ျမိဳက္ေတာ့သည္။
၈။ မေသရခင္ သြားလမ္းစဥ္ ၾကဳိတင္ျပင္သင့္ျပီ။
၉။ ဒါန သီလ ဘာဝနာ လမ္းသာထြင္လိမ္႔မည္။
၁၀။ မဂၢင္ယာဥ္ၾကီး အျမန္စီး ခရီးထြက္ေတာ့မည္။
                                               (မဟာဂႏၶာရုံဆရာေတာ္ အရွင္ဇနကာဘိ၀ံသ)
***************************
ကံသာလွ်င္ ကိုယ္ပုိင္ဥစၥာ
မေနရလုိ႔၊ ေသရေသာခါ၊  ကုိယ့္ေနာက္ကုိယ္ကား၊ ဘယ္မ်ားပါမွာ။
ပစၥည္းအစုစု၊ တစ္ခု မပါ၊  ကုိယ္ျပဳထား၊ ကံမ်ား သူတုိ႔ပါ။
                                             
     (တန္႔ၾကည္ေတာင္ဆရာေတာ္ ဘဒၵႏၲေသာမဗုဒိၶ)
***************************
ကုိယ့္ကုိယ္ကုိယ္  အႏုိင္ယူနည္း
၁။  မိမိရဲ႕ ေလာဘမ်ားကုိ  ဒါနတရားျဖင့္ အႏုိင္ယူပါ။
၂။  မိမိရဲ႕ ေဒါသမ်ားကုိ    သီလတရားျဖင့္ အႏုိင္ယူပါ။
၃။  မိမိရဲ႕ ေမာဟမ်ားကုိ   ၀ိပႆတရားျဖင့္ အႏုိင္ယူပါ။
၄။  မိမိရဲ႕ သူတပါးအေပၚ  ယွဥ္ၿပဳိင္လုိမႈမ်ားကုို  ေမတၱာတရားျဖင့္ အႏုိင္ယူပါ။
၅။  မိမိရဲ႕ သူတပါးအေပၚ  အႏုိင္ယူလုိမႈမ်ားကုို  ကရုဏာတရားျဖင့္ အႏုိင္ယူပါ။
၆။  မိမိရဲ႕ သူတပါးအေပၚ  မနာလုိမႈမ်ားကုို  မုဒိတာတရားျဖင့္ အႏုိင္ယူပါ။
၇။  မိမိရဲ႕ သူတပါးအေပၚ ိ ရန္လုိမႈမ်ားကုို   ဥေပကၡာတရားျဖင့္ အႏုိင္ယူပါ။
၈။  မိမိရဲ႕ သူတပါးအေပၚ ိ အျပစ္ေျပာလုိမႈမ်ားကုို ကုိယ္ခ်င္းစာတရားျဖင့္ အႏုိင္ယူပါ။
၆။  မိမိရဲ႕ မေနာကံ အကုသုိလ္မ်ားကုို  ၀စီကံကုသုိလ္ျဖင့္ အႏုိင္ယူပါ။
၆။  မိမိရဲ႕ နိမ့္က်ေနတဲ့စိတ္မ်ားကုို  မိမိကုိယ္တုိင္ျမွင့္တင္ျခင္းျဖင့္ အႏုိင္ယူပါ။
                                                                    (ခ်မ္းေအး ဆရာေတာ္။ စစ္ကုိင္း)
***************************
ေသဘုိ႔အခ်ိန္ ရွိရဲ႕လား
 အေမရိကန္မွာ၊ လူမ်ားစြာ၊ ဘယ္ခါ အားသည္ မရွိၿပီ။
          ေကြ႔ၾကသူငွါ၊ ေျပာၾကတာ၊ ငါ့မွာ “အခ်ိန္မရွိ” ၿပီ။
          သင့္အခ်ိန္ကုိ၊ ဘယ္တြက္ပုိ၊ သုံးလုိ ကုန္ခဲ့သည္။
          တဏွာလုိလုိက္၊ သူ႕စရုိက္၊ အႀကဳိက္လုိက္ခါေနခဲ့ၿပီ။
          ဘုရား တရား၊ ခ်ိန္မအား၊ သင္ကားျငင္းခဲ့ၿပီ။
          တစ္ဘ၀တာ၊ ခဏစာ၊ ျပင္ကာေနခဲ့သည္။
          ဘ၀မ်ားစြာ၊ သံသရာ၊ ရွည္ၾကာမည္ကုိ သိသင့္သည္။
          ဘ၀ တုိ-ရွည္၊ ထုိႏွစ္လီ၊ ဘယ္သည္ ပုိ၍ျပင္သင့္သည္။
          သံသရာမွ၊ လြတ္လမ္းစ၊ ခုက စ၍ရွာသင့္ၿပီ။
          အခ်ိန္မပုိ၊ သင္ကဆုိ၊ အုိ-နာ-ေသ ခ်ိန္ လာလိမ့္မည္။
          အခ်ိန္မရွိ၊ သင္ဆုိ၏၊ ေသမည့္ အခ်ိန္ရွိလိမ့္မည္။
          အခ်ိန္မရ၊ သင့္ဘ၀၊ ေသမွ ဒုကၡေတြ႕လိမ့္မည္။
          အခ်ိန္ မအား၊ ေစာင့္ရန္တား။ ဆုိင္းထားေသမင္း မရွိၿပီ။
          ေသဘုိ႔အေရး၊ အခ်ိန္ေပး၊ အေလးထား၍ ျပင္သင့္ၿပီ။  ။
                                                 (အဇူဇာေက်ာင္းဆရာေတာ္ အရွင္ဧသက။ )
***************************
ခႏၶာ့အသြင္  စိတ္ထားျပင္္
    * အသက္ေတြႀကီးလာျပီ၊
                 ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟေတြ ႀကီးေနၾကတုန္းပဲလား။
    * သြားေတြ က်ဳိးေနၿပီ၊
                 မာန္စြယ္ေတြ မက်ဳိးၾကေေသးဘူးလား။
    * အေရေတြ တြန္႕ေနၿပီ၊
                 မေကာင္းမႈ အကုသုိလ္ေတြျပဳရတာ  မတြန္႕ၾကေသးဘူးလား။
    * ဆန္ပင္ေတြ ျဖဴေနၿပီ၊
                 စိတ္ထားေတြ မျဖဴၾကေသးဘူးလား။
    * ခါးေတြ ကုိင္းေနၿပီ၊
                 ကမၼ႒ာန္း ဘာ၀နာဘက္ မကုိင္းၾကေသးဘူးလား။
   * မ်က္ေစ့ေတြ မႈန္၀ါးေနၿပီ၊
                 နိဗၺာန္သြားမယ့္လမ္း မႈန္၀ါးေနၾကတုန္းပဲလား။
    * ဒီအေျခအေနေရာက္တာေတာင္ မျပင္ရင္
                 အပါယ္ေလးခြင္ သြားဖုိ႔သာ  ျပင္ၾကေပေတာ့။   ။ 
***************************
အကုသုိလ္တား  ကုသုိလ္ပြား
* အကုသုိလ္ျဖစ္ျခင္း အေၾကာင္းရင္းမွာ  “ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟ” တုိ႔ေၾကာင့္ျဖစ္ရ၏။
ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟ မျဖစ္ေအာင္ ဆင္ခ်င္ ေစာင္႔စီး ခ်ဳပ္တီးႏုိင္လွ်င္ အကုသုိလ္စိတ္မျဖစ္ႏုိင္။
* ကုသုိလ္ျဖစ္ျခင္း အေၾကာင္းရင္းမွာ  “အေလာဘ၊ အေဒါသ၊ အေမာဟ” တုိ႔ေၾကာင့္ျဖစ္ရ၏။
အေလာဘ၊ အေဒါသ၊ အေမာဟ ျဖစ္ေအာင္ ဆင္ခ်င္ ပြားမ်ား တုိးပြားႏုိင္လွ်င္ ကုသုိလ္စိိတ္မ်ားျဖစ္၏။
(အေလာဘ=မလုိခ်င္မႈ၊  အေဒါသ=ေမတၱာ၊  အေမာဟ= ဉာဏ္ ပညာ။)  
ေလာဘ၊ေဒါသ၊ေမာဟ စိတ္ျဖင့္ မျပဳလုပ္ပါနဲ႕
ေလာေဘာ အတၳံ  န ဇာနာတိ။ (ေလာဘသည္ အမွား-အမွန္ကုိ မသိ)
ေဒါေသာ   အတၳံ   န ဇာနာတိ။ (ေဒါသသည္    အမွား-အမွန္ကုိ မသိ)
ေမာေဟာ  အတၳံ  န ဇာနာတိ။ (ေမာဟသည္  အမွား-အမွန္ကုိ မသိ)
ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟ တုိ႔ျဖစ္ခုိက္မွာ ဉာဏ္ပညာမျဖစ္ႏုိင္၍ အမွား-အမွန္ကုိ ဆင္ခ်င္သိႏုိ္င္စြမ္းမရွိ။
အက်ဳိးမဲ့အမွားမ်ားကုိသာ ျပဳမိတတ္၏၊ ထုိ႔ေၾကာင့္ ယင္းစိတ္မ်ားျဖစ္ခုိက္မွာ ဘာမွမျပဳမိပါေစႏွင့္၊
ဘာမွ မဆုံးျဖတ္ပါေလႏွင့္။                                               
ျမင့္ျမတ္သူႏွင့္ ယုတ္ညံ့သူ
စိတ္ဓါတ္ ျမင့္ျမတ္သူတုိ႔သည္ ကုသုိလ္အျဖစ္မ်ားေလ့ရွိ၏။  စိတ္ဓါတ္ ႏွိပ္က် ယုတ္ညံ့သူတုိ႔သည္
အကုသုိလ္ အျဖစ္မ်ားေလ့ရွိ၏၊ 
စိတ္ဓါတ္ ျမင့္ျမတ္သူတုိ႔သည္ တစ္ပါးသူ၏ အကုသုိလ္မႈကုိ မတုန္႔ျပန္ သိခံႏုိင္စြမ္းရွိ၏။စိတ္ဓါတ္ႏွိပ္က်
ယုတ္ညံ့သူတုိ႔သည္ တစ္ပါးသူ၏ အမႈမွန္သမွ် ဘာတစ္ခုမွ သည္းခံႏုိင္စြမ္းမရွိ။ မေကာင္းမႈကုိ ကတ္ကတ္
လန္ေအာင္တုန္႔ျပန္တတ္၏။ ေကာင္းမႈမ်ားကုိလည္း အဘိဇၥ်ာ  ဣႆာပြား၍ တုိက္ခုိက္ဖ်က္ဆီးတတ္၏။
                                                                                                     
စိတ္ေပ်ာ့သူထဲ  ရန္ၿငဳိးစြဲ
တစ္ပါးသူ စိတ္ဆုိးတုိင္း  ကုိယ္ကျပန္စိတ္ဆုိးရင္ ကုိယ္႔စိတ္ ႏုေနေသး၏။
ေျမေပ်ာ့ရင္ ေျခရာထင္သလုိ  စိတ္ေပ်ာ့ရင္ အၿငဳိးအေတး စြဲထင္၏။ အၿငဳိးႀကီးတတ္၏။
ေဒ၀ဒတ္သည္ ရြဲကုန္သည္ဘ၀မွ ထားခဲ့တဲ့ ရန္ၿငဳိးေၾကာင့္ သံသရာတေလွ်ာက္လုံး ဘုရားေလာင္းအား
ရန္ျပဳတုိက္ခုိက္ဖ်က္ဆီးခဲ့၏၊ အ၀ီစိငရဲသုိ႔လဲ အေခါက္ေခါက္ အခါခါ ေရာက္ခဲ့ရ၏။
ရန္ၿငဳိးကုိ မပယ္ပါက တစ္သံသရာလုံး စြဲထင္တတ္၏။ သူတပါးအား ဖ်က္ဆီးလုိေသာရန္ၿငဳိးသည္
                                   မိမိကုိ ဖ်က္ဆီး၏။                                               
***************************
မၾကာမီ ၀ဋ္လည္တတ္သည္
* မိဘအေပၚ ဆုိးသူသည္   သားဆုိးသမီးဆုိး ရတတ္၏။
* ေယာကၡမအေပၚ ဆုိးသူသည္  သမက္ဆုိး၊ ေခြ်းမဆုိး ရတတ္၏။
* ဆရာသမားအေပၚ ဆုိးသူသည္   တပည့္ဆုိးႏွင့္ေတြ႔ရတတ္၏။
* သူငယ္ခ်င္းအေပၚ ဆုိးသူသည္    သူငယ္ခ်င္းဆုိးမ်ားႏွင့္ေတြ႕ရတတ္၏။
   ကုိယ္ဆုိးလွ်င္  ကုိယ္႔ပတ္၀န္းက်င္က  ဆုိးလိမ့္မည္။
                                               ကုိယ္ေကာင္းလွ်င္  ကုိယ့္ပတ္၀န္းက်င္က  ေကာင္းလိမ့္မည္။  

Saturday, April 21, 2012

၀ိပႆနာအေၾကာင္း အနည္းငယ္

           မိတ္ေဆြဟာ ဗုဒၶဘာသာ ၀င္တစ္ေယာက္ျဖစ္ခဲ့မယ္ဆုိရင္ ေတာ့ သိထားသင့္ပါတယ္....ကၽြန္ေတာ္စိတ္မွာ  ယူဆခ်က္တစ္ခုေတာ့ ႐ွိပါတယ္..ဘာသာေရး (ဘယ္ဘာသာ၀င္မဆုိ) ဟာ လုပ္ရင္ လုပ္သေလာက္ အက်ိဳးျဖစ္ေစပါတယ္..ကၽြန္ေတာ့ ကုိယ္ေတြ႕လည္း ၾကံဳခဲ့ ဘူးပါသည္။ ဘာသာေရး လုပ္ေတာ့ မယ္ဆုိရင္ေတာ့ ကိုယ္က်ိဳး ကို မၾကည့္ပဲ လုပ္တာဟာ အေကာင္းဆံုးျဖစ္ပါတယ္....ကၽြန္ေတာ့မိတ္ေဆြမ်ားလည္းေလ့လာေပးပါလုိ႕ ေမတၱာရပ္ခံခ်င္ပါတယ္....ေက်းဇူး အထူးပင္တင္မိပါသည္။

၀ိပႆနာဆိုတာက ၀ိ (= အထူး)၊ ပႆနာ (= ႐ႈပြားျခင္း) လို႔ ဆိုပါတယ္။ ႐ုပ္နဲ႔နာမ္တို႔ရဲ႕ အျဖစ္အပ်က္ကို သတိကပ္ျပီးေစာင့္ၾကည့္တာကို ေခၚတာပါ။ ၀ိပႆနာက်င့္စဥ္ဟာ ႏွစ္ေပါင္း ၂,၅၀၀ ေက်ာ္ သက္တမ္းရွိျပီး ေထရ၀ါဒဗုဒၶဘာသာ၀င္ သံဃာေတာ္အစဥ္အဆက္က လက္ဆင့္ကမ္း ထိန္းသိမ္းခဲ့ၾကတာ ဒီေန႔ထက္ထိတိုင္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာေတာ့ ပုဂံေခတ္ကစျပီး ဗုဒၶသာသနာထြန္းကားတယ္ ဆိုေပမယ့္ သမိုင္းတေလွ်ာက္ ၀ိပႆနာတရားအားထုတ္တာ ေခတ္စားတယ္လို႔မေတြ႕ရဘဲ ပရိယတၱိလို႔ေခၚတဲ့ စာေပေလ့လာသင္ယူမႈေတြသာ ရဟန္း ရွင္ လူေတြၾကားမွာ ပိုျပီး ေခတ္စားခဲ့ပါတယ္။
ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ၀ိပႆနာတရား ျဖစ္ထြန္းစည္ပင္လာတာဟာ ဒုတိယကမၻာစစ္ၾကီးျဖစ္ပြားတဲ့ အခ်ိန္တစ္၀ိုက္မွာ စတင္ခဲ့တယ္လို႔ ေျပာလို႔ရပါတယ္။ ဆရာၾကီးေရႊဥေဒါင္းရဲ႕ ဘ၀တစ္သက္တာမွတ္တမ္းႏွင့္ အေတြးအေခၚမ်ား စာအုပ္မွာ သူရဟန္း၀တ္စဥ္က စစ္ကိုင္းေခ်ာင္မွာ တရားအားထုတ္ခဲ့တဲ့ အေတြ႕အၾကံဳေတြကို ေရးျပထားပါတယ္။ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာေတာ့ ၀ိပႆနာတစ္ေခတ္ရယ္လို႔ ျဖစ္လာတာ လယ္တီဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးရဲ႕ ေက်းဇူးလို႔ ေျပာရမွာပါ။ လယ္တီဆရာေတာ္ၾကီးဟာ စာေပပိဋကတ္အရာမွာ

ေလာကနီတိ

      ဘာသာေရးနဲ႕ ပတ္သက္လုိ႕ ကၽြန္ေတာ့ မိတ္ေဆြမ်ားသိထားသင့္တယ္ထင္လုိ႕ပါ။ ဘာသာေရးမွာပါမကပါဘူး ေလာကီ ၊ေလာကုတၱရာ ႏွစ္ဘက္စလုံးမွာ လည္း အက်ိဳးမ်ားေစႏုိင္တယ္လုိ႕လည္းထင္ပါတယ္။ ေလ့လာဖတ္႐ွုေစခ်င္လုိ႕ တင္ေပးလုိက္တာပါ.... 
 
ေလာကနီတိဟူသည္          
          “နီတိ” ဟူေသာ ေဝါဟာရသည္ သသၤကရိုက္ပါဠိ ဘာသာစကားျဖစ္၍ 'လမ္းညႊန္'ဟု အဓိပၸါယ္ ဖြင့္ဆိုနိုင္ေပသည္။ ေလာကလူသားတို႕ု လိုက္နာအပ္သည့္ လူမႈက်င့္ဝတ္ နွင့္ လူမႈစည္းကမ္းမ်ား ဆိုင္ရာလမ္းညႊန္ထားခ်က္မ်ား ကို ေပါင္းရံုး၍ ေလာကနီတိ ဟုေခၚေဝၚသံုးနွုန္းျခင္းျဖစ္သည္။ ေရွးလူႀကီးေတြ ထားရစ္ခဲ့ေသာ စကားပံုမ်ား၊ မွတ္သားလုိက္နာဖြယ္ အဆုိအမိန္႔မ်ား၊ သင္ခန္းစာရယူဖြယ္ ဇာတ္ေၾကာင္း ပံုျပင္ေတြကေန ေကာင္းႏုိးရာရာေတြကို စုစည္းထားတဲ႕ လူမႈဆုိင္ရာ ေလာကနီတိက်မ္းသည္ ဘာသာမေရြး၊ လူမ်ိဳးမေရြး၊ အရြယ္သံုးပါး လိုက္နာဖြယ္ ေကာင္းလွပါသည္။
              ေလာကနီတိသည္ ဘုရားေဟာဟု မဆိုႏိုင္ေသာ္လည္း ဘုရားေဟာက်မ္းဂန္မ်ားစြာမွ ေလာကီေရးရာမ်ားႏွင့္ ပတ္သက္သည့္ အဆိုအမိန္႔မ်ားကို ထုတ္ႏႈတ္၍ ထည့္သြင္းျပဳစုထားေသာ က်မ္းျဖစ္သည္။ နီတိသည္ ပါ႒ိေ၀ါဟာရျဖစ္သည္။ ျမန္မာလို လမ္းညႊန္ဟု အဓိပၸါယ္ရသည္။ ေလာကနီတိသည္ ေလာကအေၾကာင္းႏွင့္ စပ္လ်ဥ္း၍ ႀကီးပြားတိုးတက္ေစရန္ ညႊန္ၾကားေသာ လမ္းညႊန္က်မ္းျဖစ္သည္။ စင္စစ္ ဤက်မ္းသည္ ေလာက၌ လူသားတို႔၏ အႏွစ္လည္းမည္၏။ မိဘလည္းမည္၏။ ဆရာလည္းမည္၏။ အေဆြခင္ပြန္း လည္းမည္၏။ ထိုေၾကာင့္ ဤနီတိက်မ္းကို သင္ၾကားတတ္ေျမာက္ေသာ ေယာက္်ားသည္ အၾကားအျမင္မ်ားေသာ၊ ျမင့္ျမတ္ ေသာ ပညာတတ္ေယာက္်ား ျဖစ္၏။

ျမတ္စြာဘုရား၏မဟာပုရိသလကၡဏာ ၃၂ ပါး

  ျမတ္စြာဘုရားသည္ သာ၀တၴိျပည္၊ ေဇတ၀န္ေက်ာင္း၌ သီတင္းသုံးေနစဥ္ ရဟန္းတို႔အား ေယာက္်ားျမတ္တို႔၏ လကၡဏာ (၃၂) ပါးေဖာ္ျပသည့္ လကၡဏသုတ္ကို ေဟာၾကားေတာ္မူပါသည္။ ဤသို႔ ေယာက္်ားျမတ္တို႔၏ လကၡဏာႏွင့္ျပည့္စုံေသာ ေယာက္်ားသည္ လူ႔ေဘာင္၌ေနခဲ့ေသာ္ စၾက၀ေတးမင္း၊ ရဟန္းျပဳခဲ့ေသာ္ ဘုရားျဖစ္မည္ဟူေသာ အလားအလာႏွစ္ပါးမွတစ္ပါး အျခားအလားအလာမရွိဟု မိန္႔ေတာ္မူပါသည္။ ဤလကၡဏာမ်ားရရွိျခင္းသည္ ေရွးကာလ၊ ေရွးဘ၀တို႔၌ လူျဖစ္စဥ္အခါက ေကာင္းမႈကုသိုလ္ကံမ်ားကို ျပဳခဲ့ျခင္းေၾကာင့္ ျဖစ္ပါသည္။ လကၡဏာ (၃၂) ပါး ကို ေဖာ္ျပရာ၌ ဤသို႔ရရွိသည့္အေၾကာင္းျဖစ္ေသာ ကုသိုလ္ကံတို႔ကို ယွဥ္တြဲေဖာ္ျပအပ္ပါသည္။