
ညီမေလးေရ -- ေနလို႔မွ ေကာင္းရဲ႕လား ညီမေလးဆီ စာလည္းမေရးျဖစ္တာအခုဆို လေပါင္းမ်ားစြာၾကာခဲ့ျပီေပါ့ ။ အလုပ္ေတြက တစ္ဖက္ ၀ါသနာပါတဲ့ စာေပခရီးကတစ္ဖက္ နဲ႔ တို႔ေတြ ခရီးေတြသြားေနလိုက္ၾကတာ ။ သူမ်ားေတြကေတာ့ ကိုယ္၀ါသနာပါတဲ့ အလုပ္တစ္ခုလုပ္တဲ့ေနရာမွာ ပန္းတိုင္ ဆိုတာ ထားၾကတယ္ ညီမေလးေရ ။ အကိုကေတာ့ ဒီလိုမဟုတ္ပါဘူး ။ ကိုယ့္မွာ Limit ဆိုတဲ့ ဒီေလာက္ျဖစ္ရမယ္ဆိုတဲ့ သတ္မွတ္ခ်က္ မရွိဘူးေလ ။ အကိုဟာ သြားႏိုင္သမွ် သြားမယ္ ေရာက္ႏုိင္သမွ် ေရာက္ေအာင္သြားမယ္ ရိုးရိုးေလးပါပဲ ။ ဒီတစ္ေခါက္ ညီမေလးအတြက္ေရးေပးတဲ့စာမွာေတာ့ ညီမေလးအတြက္ အသံုး၀င္မယ္ ထင္တဲ့အခ်က္အ လက္ေလးေတြ ကို တတ္ႏိုင္သမွ် စီရီလို႔ စာတစ္ပုဒ္အျဖစ္ခ်ေရးေပးလိုက္ပါတယ္ ။ အခုရက္ပိုင္း မိုးကလည္း အရမ္း ကို သည္းေနတာေပါ့ ညီမေလးရယ္ ။
ညီမေလးေရ မင္းရဲ႕ ရန္သူျဖစ္ေစ မိတ္ေဆြျဖစ္ေစ ၾကင္ၾကင္နာနာဆက္ဆံေပးပါ ။ ဘာေၾကာင့္လည္းဆိုေတာ့ သူတို႔ဘာလို႔ မင္းနဲ႔ မိတ္ေဆြျဖစ္ရသလဲ မင္းနဲ႔ ရန္သူျဖစ္ရသလဲဆိုတဲ့ အခ်က္အလက္ေတြအကုန္လံုးကို မင္းမသိႏိုင္တဲ့အတြက္ျဖစ္တယ္ ။ တခါတေလ မင္းမွန္တယ္လို႔ ကိုယ့္ဖက္ကေနထင္ေနတဲ့အရာေတြဟာ သူတပါးဖက္ကၾကည့္ရင္ေတာ့ မွားေနတတ္တယ္မဟုတ္လား ။ ဒါေၾကာင့္ လူဆိုတာ ကိုယ့္ဖက္က တစ္ဖက္ တည္းဘယ္ေတာ့မွ မၾကည့္ရဘူးလို႔ ဆိုခဲ့ၾကတာေပါ့ ။
ညီမေလးေရ ဘ၀ဆိုတာ စြန္႔စားခန္းေတြနဲ႔ျပည့္ႏွက္ေနတဲ့ ခရီးရွည္ၾကီးတစ္ခုေပါ့ ။ အဲဒီခရီးရွည္ၾကီးထဲ ကိုယ္တစ္ေယာက္ တည္းစ တင္ေလွ်ာက္လွမ္းေတာ့မယ္ဆိုတာနဲ႔ ဆင္းရဲဒုကၡေတြ ၀မ္းနည္းေၾကကြဲ စရာေတြ လည္းမ လြဲမေသ ၾကံဳေတြ႔လာရလိမ့္မယ္ ။ ဒါတင္ဘယ္ကလိမ့္မလဲ သူႏုိင္ကိုယ္ႏုိင္အျပိဳင္ၾကဲရတဲ့ တိုက္ပြဲေတြ လည္း မင္းဆင္ႏႊဲရလိမ့္မယ္ ။ အဲဒီလို ခက္ခဲၾကမ္းတမ္းတဲ့ဘ၀ခရီးရွည္ကို ေလွ်ာက္လွမ္းဖို႔အတြက္ ညီမေလးမွာ ယံုၾကည္မႈ ေတြ ေမတၱာတရားေတြ ခံႏုိင္ရည္ရွိမႈေတြနဲ႔ ေတြးေတာနားလည္ႏိုင္မႈ ဆင္ျခင္သံုးသပ္ႏုိင္မႈေတြ အမ်ားၾကီးလိုအပ္တယ္မဟုတ္လား ။


